| تبليغات | X |
|
گفتم
نمیدانم که در قید چه هستی
خدا یا بت پرستی
نمیدانم در این دنیای مهشر
به چه عشقی چونین ساکت نشستی
گفت
طرفدار خدای عشقم ای یار
از این عاشق کشی ها دست بردار
که کار بت پرست بی وفایی
نه من که غصمه درد جدایی
درد جدایی
گفتم
با تو هرگز نیست کاری
که تو خود ناخدای روزگاری
به روی زورقی درهم شکسته
مثل ماهی که رو ابرا نشسته
گفت
اگر من ناخدایم با خدایم
نه کن تو از خدای خود جدای
به تو محتاجم ای یار موافق
به تو محتاجم ای همراه عاشق
به تو محتاجم ای یار موافق
به تو محتاجم ای همراه عاشق
گفتم
خدای عشق تو داره خدایی
که تو دینش گناه بی وفایی
بگو رندا نمیگویی صد افسوس
تو نور ماهی و من نور فانوس
تو هشیارانه گفتی یا ز مستی
نفهمیدم که در قید چه هستی
گفت
من غرق سکوتم تو بخوان
پرداز تویی
من هیچم و پوچم تو بمان
سینه و راز تویی
به تو محتاجم ای یار موافق
تو محتاجم ای همراه عاشق
به تو محتاجم ای یار موافق
تو محتاجم ای همراه عاشق
گفتم
من غرق سکوتم تو بخوان
پرداز تویی
من هیچم و پوچم تو بمان
سینه و راز تویی
من رو به زبانم
آغاز تویی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت 9:18 توسط محمد و.م
|
زندگی بیشترش سوختن است درس آموختن است
یک برادر دارم واسه من دیوارش از همه کوتاهتر است
توی روزای گرفتاری و تنگدستی من
زندگی زندگی انتظاری ست که آدم ز برادر دارد
زندگی نیست به جز حرف محبت به کسی
ورنه هر خار و خسی زندگی کرده بسی
زندگی فانوسیست لب دریای خیال آویزان
میتوان آنرا دید و نه بیش روشن است
اما به اندازهء خویش
زندگی تابلوئی ست نیمهء راه
ز سر منزل مقصود خبر میارد
کار او هشدار است گر مسافر رهش بیدار است
تجربهء تلخ فراوان دارد
دو سه تا کوچه و پسکوچه و اندازهء یک عمر بیابان دارد
زندگی زندانی ست که در بیشتر از زندانی زندانبان دارد
زندگی نیست به جز حرف محبت به کسی
ورنه هر خار و خسی زندگی کرده بسی زندگی دین بزرگ ست که بر گردن ماست
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت 9:2 توسط محمد و.م
|
|
درباره وبلاگ  دانشجوى رشته فلسفه
|
